Elf uur per dag werken, ook vaak in het weekend, voor zes of acht euro per uur, met nauwelijks een lunchbreak en zonder sociale bescherming. Dat is het lot van 120 tot 150 Roemeense vrouwen die in de slachthuizen van Anderlecht werken.

De nv Abatan, beheerder van de site in Anderlecht, stelt vandaag een nieuwe naam, een nieuw logo en een nieuwe huisstijl voor. Maar de Roemeense Codruta-Liliana Filip grijpt het moment aan om het debat over de arbeidsomstandigheden aan te zwengelen. Zij is voorzitter van de vrouwenafdeling van de Roemeense Sociaaldemocratische Partij in België. Ze sprak met verschillende Roemeense vrouwen die in ‘den Abattoir' werken.

‘Sommige vrouwen hebben geen contract, anderen wel, maar ze krijgen soms slechts de helft van wat werd beloofd.'

Twee arbeidsters bevestigen anoniem het verhaal aan De Standaard . ‘Ja, we worden uitgebuit, maar we zwijgen omdat we bang zijn om aan de deur te worden gezet.' De Roemeense vrouwen werken doorgaans voor één van de tientallen kmo's die in de slachthuizen actief zijn en het geslachte dier verder uitbenen, versnijden en verkopen.

‘In de vleessector zien we de jongste jaren ernstige inbreuken op de arbeidswetgeving', zegt nationaal secretaris Bart Vannetelbosch van ACV Voeding en Diensten. ‘We weten dat in het Gentse veel Bulgaren aan de slag zijn en worden uitgebuit. Waarom zou het in Brussel anders zijn?'

‘Al jaren werken Roemenen, maar ook Macedoniërs op de site, maar niet rechtstreeks voor ons', zegt Paul Thielemans, woordvoerder van de nv Abatan. ‘De kmo's huren lokalen en verzekeren in een contract dat ze hun personeel volgens de Belgische wetgeving tewerkstellen, zodat ze ons imago niet beschadigen.'

De sociale inspectie in Brussel zegt geen informatie te hebben over de arbeidsomstandigheden in de slachthuizen.

 

sursa standaard.be